Etiketler:baraj resimleri,kar manzarası,Gökçekaya hesi işletme müdürlüğü, gökçekaya hes,gökçekaya barajı,sakarıkaracaören köyü

Râhip Samuel Zwemmer şöyle diyor:
“Müslümanlar’ı vaftiz etmek için boş yere çabalayıp durmayalım. Başka yollar, başka çareler deneyelim. İslâm memleketlerinde girişeceğimiz faâliyetlerde; onlara, önce Hıristiyan âdet ve an‘ânelerini, Hıristiyan bayramlarını, Hıristiyan kültürünü, Hıristiyan ahlâkını aşılayalım…”

Demek ki Hıristiyanlık, bazılarının dediği gibi, dinî motiflerden arındırılmış sadece sevgi ve “hoşgörü”ye dayalı bir inanç sistemi değilmiş. Bilakis bu sözler, İslâm âleminin benliğini tahrîbe yönelik, ahlâkî ve dinî dejenerasyon faâliyetlerinin itici gücü olup, saf insanları kandırmak için anlatılan masaldan ibâretmiş. Bu sebeple, dünya ve âhiret yıkımına uğramamamız için, akıllıca hareket edip, sözde yılbaşı kutlamalarını, Noel babaları, Noel anneleri, baba hindileri, çam ağaçlarını biraz daha dikkatlice incelememiz gerekiyor herhalde…yazının tamamını okumak için tıklayınız.

Halis Ece

Halis Ece http://yukarikayalar.wordpress.com/

Muharrem ayı, hicrî senenin birinci ayıdır. Bu ayın birinci gecesi, akşam ile yatsı arasında (yâni Zilhicce’nin son gününü, Muharrem’in birinci gününe bağlayan gece) Allah rızası için 2 rek’at namaz kılınır.

Namaza şu niyetle başlanır:

“Yâ Rabbî, bizi yetiştirmiş olduğun bu seneyi, hakkımızda mübârek kılman; afv-ı ilâhîne, feyz-i ilâhîne mazhar kılman, dünyevî ve uhrevî saadetlere nâil eylemen için; Allâhü Ekber”

Her iki rek’atte:

7 Fâtiha-i şerîfe,
7 Âyetü’l-Kürsî,
7 İhlâs-ı şerîf

okunur. Namazdan sonra:
11 defa:

لاَ اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِى وَيُمِيتُ وَهُوَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

“Lâ ilâhe illallâhü vahdehû lâ şerîke leh. Lehül-mülkü ve lehül-hamdü yuhyî ve yümît. Ve hüve hayyün lâ yemûtü biyedihil-hayr. Ve hüve alâ külli şey’in kadîr”
11 İstiğfâr-ı şerîf,
11 Salevât-ı şerîfe

okunup duâ yapılır. Duâda, geçmiş senenin günahlarının afvı ve yeni seneye günahsız girmek için ilticâ edilir.

Muharrem’in birinci gecesi ayrıca şu şekilde niyet ederek bir tesbih namazı kılınır:

“Yâ Rabbî, bu yeni senede beni mağfiret-i ilâhîne, rızâ-i ilâhîne ve hidâyet-i ilâhîne mazhar eyle. Yeni açılan amel defterimi rızâ-i ilâhîne muvâfık amel ile doldurmayı bana nasip eyle. Beni gadab-ı ilâhîne dûçâr olacak amellerden muhâfaza buyur. Allâhü Ekber”

Tesbih namazında şunlar okunur:

1′inci rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 1 Âyetü’l-Kürsî,
2′nci rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 1 “Âmener-resûlü…” (Sûre-i Bakara’nın son iki âyeti, Sûre-i Âli İmrân’ın ilk iki âyeti de ilâve edilerek),
3′üncü rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 1 “Hüvallâhüllezî…” (Sûre-i Haşr’ın son üç âyeti),
4′üncü rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 1 İhlâs-ı şerîf.

Namazdan sonra istiğfar edilir, Salevât-ı şerîfe getirilir ve arkasından duâ edilir.

Muharrem’in birinci gününde her birinde besmele çekerek, bir defada 1000 İhlâs-ı şerîf okuyanları, Cenâb-ı Hakk lutfuyla, keremiyle huzûruna bu âlemden kul borcu ile götürmeyecektir.

Bu ay içinde; perşembe, cuma, cumartesi günleri peşpeşe oruç tutulursa 900 senelik nâfile oruç sevâbı verilir.

Muharrem ayının biri ile onu arasında bir defa olmak üzere, 2 rek’atte bir selam vererek 6 rek’at namaz kılınır.

Bu namaz akşamla yatsı arasında kılınır. Bu vakitte kılınamadığı takdirde yatsıdan sonra da kılınabilir.

Namaza şöyle niyet edilir:

“Niyet eyledim yâ Rabbî senin rızâ-i şerîfin için namaza. Her hangi bir komşumun ve din kardeşimin veya her hangi bir kimsenin bana hakkı geçmiş ise, bu hakkın ödenmesi için; Allâhü Ekber”

1′inci rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 1 Âyetü’l-Kürsî, 11 İhlâs-ı şerîf,
2′nci rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 10 İhlâs-ı şerîf,
3′üncü rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 1 “El-hâkümüt-tekâsür…”, 11 İhlâs-ı şerîf,
4′üncü rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 10 İhlâs-ı şerîf,
5′inci rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 1 “Kul yâ eyyühel-kâfirûn…”, 11 İhlâs-ı şerîf,
6′ncı rek’atte: 1 Fâtiha-i şerîfe, 10 İhlâs-ı şerîf

okunur. Namazdan sonra dua edilir.

Muharrem ayının birinden onuna kadar 10 gün oruç tutmak ve 10′uncu gün aşûre pişirmek fazîletli ibâdetlerdendir. Bunu yerine getirenlerin Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin (radıy’allâhu anhümâ) Efendilerimiz’le cennete girecekleri ümit edilir.

Bu 10 günlük orucu tutamayanlar, mümkünse 8, 9 ve 10′uncu günleri oruç tutmalıdırlar.

Resûlullah (s.a.v.) Efendimiz 9′uncu günü seferde bulunuyorlardı. O bakımdan yalnız 10′uncu günü oruç tutmuşlar ve “sağ olursak gelecek sene 9′uncu günü de tutarız” buyurmuşlardır.

Muharrem’in 9 ve 10′uncu geceleri birer tesbih namazı kılmalıdır. Yine 9 ve 10′uncu geceleri teheccüd vaktinde rızâ-i ilâhî için 4 rek’at namaz kılınır. Her rek’atte 50′şer İhlâs-ı şerîf okunur.

Teheccüd vakti: Öğle vakti gündüzün hangi saatinde giriyorsa, gecenin o saatinde de teheccüd vakti girmiş olur.

Bu günlerde Hatm-i Enbiyâ’ya devam etmeli. Bilhassa 9′uncu günü akşamı, yâni 10′uncu gecesi muhakkak Hatm-i Enbiyâ yapılmalıdır.

Muharrem ayı içerisinde mümkün olduğu kadar fazla istiğfar etmelidir.
Aşûre Günü

Muharrem’in 10′uncu günü Aşûre günüdür. Aşûre gününde çok büyük ve mühim hâdiseler meydana gelmiştir.

Fakîh Ebu’l-Leys Semerkandî Hazretleri’nin beyânına göre Aşûre günü meydana gelen hâdiselerden bazıları şunlardır:

1. Yerlerin ve göklerin yaratılması,
2. Hz. Âdem (a.s.)’in tevbesinin kabul edilmesi,
3. Hz. Musa (a.s.)’nın Firavn’ın şerrinden kurtulması ve Firavn’ın helak olması,
4. Hz. İbrahim (a.s.)’in dünyaya gelmesi ve ateşten kurtulması,
5. Hz. Eyyûb (a.s.)’un hastalıktan şifâ bulması,
6. Hz. Yûnus (a.s.)’un balığın karnından kurtulması,
7. Hz. Süleyman (a.s.)’a saltanat verilmesi,
8. Hz. Nuh (a.s.)’un gemisinin karaya oturması,
9. Hz. Hüseyin (r.a.)’in şehid edilmesi ve
10. Kıyâmetin kopması da Aşûre günü olacaktır.

Aşûre Günü ne yapılır?

a – O gün, eve ufak-tefek erzak alınırsa, bir sene boyunca evde bereket olur.
b – En az 10 müslümana birer selâm veya bir müslümana 10 selâm verilir. Fakir-fukarâ sevindirilir.
c – O gün gusledenler, bir sene ufak-tefek hastalık görmezler.
d – 10 defa şu duâ okunur:

سُبْحَانَ اللهِ مِلاْءَ الْمِيزَانِ وَمُنْتَهَى الْعِلْمِ وَمَبْلَغَ الرِّضَى وَزِنَةَ الْعَرْشِ

“Sübhânallâhi mil’el mîzân. Ve müntehel-ılmi ve mebleğar-rızâ ve zinetel-arş”
e – Yine Aşûre gününe mahsus olmak üzere kuşluk vaktinde 2 rek’at namaz kılınır. Her rek’atte 1 Fâtiha-i şerîfe, 50 İhlâs-ı şerîf okunur.
Namazdan sonra 100 defa:

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآدَمَ وَنُوحٍ وَاِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى وَمَا بَيْنَهُمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ صَلَوَاتُ اللهِ وَسَلاَمُهُ عَلَيْهِمْ اَجْمَعِينَ

“Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammedin ve Âdeme ve Nûhın ve İbrâhîme ve Mûsâ ve Îsâ ve mâ beynehüm minen-nebiyyîne vel-mürselîn. Salevâtullâhi ve selâmühû aleyhim ecmaîn”
f – Öğle ile ikindi arasında 4 rek’at namaz kılınır. Beher rek’atte 1 Fâtiha-i şerîfe, 50 İhlâs-ı şerîf okunur.
Namazdan sonra:
70 İstiğfâr-ı şerîf,
70 Salevât-ı şerîfe,
70 defa:

لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ

“Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhil-aliyyil-azıym” okunur.
Ümmet-i Muhammed (s.a.v.)’in hidâyeti ve halâsı için duâ edilir.

Saferü’l-Hayr

Bu hayırlı ayın son çarşamba gecesi veya günü, âfât-ı semâviye ve âfât-ı arâziyeden muhâfaza olmak için 2 rek’at namaz kılınır.

Her rek’atte 1 Fâtiha-i şerîfe, 11 İhlâs-ı şerîf okunur.

Namazdan sonra en az 11 İstiğfâr-ı şerîf ve 11 Salât-ı Münciye okunur.

İŞTE GÖZYAŞARTAN KARDEŞLİK DAYANIŞMA VE YARDIMLAŞMA ÖRNEĞİ ÜSTELİK KARŞILIKSIZ.BİZ BUYUZ ARKADAŞ…Hiç kimse ama hiç kimse aramıza nifak tohunu sokamaz,çünkü hepimiz önce müslüman sonra kardeşiz….
Bu Böyle Biline; Hala Askere Tuzak Kurup Mayın patlatan Bizi Ayırıp Bölmeye çalışan PKK kalleşlerine ve destekçilerine de Bu Mesaj Kapak olsun

Gölcük’te depremi gören bir yardımsever Van depremini duyar duymaz bot, kazak, mont gönderdi. Yardımsever, montun cebine ‘Geçmiş olsun kardeşim, ben de Gölcük’te senin şu an yaşadıklarını yaşadım. Maddi, manevi ne sıkıntın olursa bana 05xxxx numaralı telefondan ulaşabilirsin, hiç çekinme” yazılı bir devamı için tıklayınız.

Ne kutlayacağınız bir zaferiniz olacak, ne aynada utanmadan bakacağınız bir yüzünüz. Onurunuz paramparça; itibarınız mayın gibi her an patlamaya hazır. Yoksunuz aslında…
Her kimseniz, iyi bilin…

İyi bilin ki, sizi tanıyoruz.

İyi bilin ki kaybettiniz, kaybedeceksiniz.

Sizin atalarınızı iyi hatırlıyoruz.

Biz her gün onların başına gelenleri seslendiriyoruz.

Bir sineğin vızıltısıyla kafasını ezdiren Nemrut’u hatırlıyoruz.devamı

Afrika’da oynanan büyük oyun

Afrika’daki açlığın temel nedeni olan öyle oyunlar var ki, bir ucu ülkemize kadar uzanıyor. İşte bahtı kara Afrikalının makus kaderinin nedenleri ve oynanan oyunlar

Afrika denilince bir çok insanın aklına balta girmemiş ormanlar gelir.

Hemen peşinden sorulsa, “bir insanın çölde mi açlıktan ölme ihtimali yüksektir, ormanda mı?” denilse, cevabı çöl olur.

Öyleyse nasıl oluyorda Afrikalı açlıktan ölüyor da çöldekiler de o kadar sorun görünmüyor sorusunun cevabı, kaderleri ortak çok sayıda ülkeyi ilgilendiren çarpıcı bir gerçeği ortaya koyuyor.

Ne oldu bu ülkelerin ormanlarına, bağlarına, bahçelerine..

Yukarıdaki soruları çoğaltabilirsiniz…

Üç tarafı denizlerle çevrili bir ülkenin denizcilikte hiçbir iddiasının olmaması…

Türkiye bir yandan tahıl ambarı olarak nitelendirilirken,  öbür yandan kendi insanının karnını doyurmaktan aciz olması… Hatta kimi zaman dışarıdan buğday ithal etmek zorunda kalması…

Şimdilerde buna canlı hayvan ithalatı da eklenmiş olsa da, çocukluk aklımızla dünyada olup biteni kavramaya başladığımız günlerden bu yana zihinlerimize kazınan en çarpıcı tespitler oldu bunlar…

Dünyada ve ülkemizde yanlış bir takım işler olduğu gün gibi ortadaydı.

Ülkemizin başına geçirilen boyunduruğun ortadan kaldırılması için sömürgeci devletlerin dünyada çevirdiği dolapların çözümlenmesine çok erken yaşlarda kafa yormaya başladım. Lisans eğitimi olarak tarih alanına ilgi duymamda dünden bugüne dünyada neler olmuş merakı etkili olurken, daha sonra iletişim alanına geçmemde de, bilip öğrendiklerimi başkalarıyla da paylaşma düşüncesi etken oldu.

Cuma akşamı bir iftar davetinde oruçlarımızı açıp yemeklerimizi yerken, o sırada açık olan ekranda TRT’nin anahaber bülteni devam ediyordu. Sıra Doğu Afrika ülkelerini kasıp kavuran açıklık haberlerine geldiğinde ve açlıktan bir deri bir kemik haline gelmiş çocuk görüntüleri ekrana yansıdığında, yemek masasının etrafını dolduran konukların ellerindeki kaşıkları adeta istemdışı tabakların kenarına bıraktığını fark ettim. Çok çarpıcı, yürek burkan görüntüler yansıdı ekrana.

Ardından doğal olarak Afrika’daki açlığın nedenleri üzerine sohbet başladı. O gün Cuma namazında Diyanet’in başlattığı yardım kampanyasından söz edenler oldu, başka neler yapılabileceği hususunda görüşler serdedildi. Baktım ki, birçok davetli bu yıl ki fitrelerini yardım dernekleri üzerinden Afrika’ya gönderme eğiliminde. Mutlu oldum buna.

Allah’ın gücüne gider…

Somali’de açlık yüzünden can kayıpları hızla artıyor. Dünyada olan biten konusunda hiçbir dahli olmayan çocuklar, bu durumun faturasını en ağır ödeyen insanlar durumunda. Bartın yöresinin tabiriyle, Allah’ın gücüne gider bu durum.

Son üç ay içinde açlıktan ölen çocukların sayısı 30 bin. Hepsi beş yaşın altında. Gereken yardım ulaşmazsa 500 bin çocuk kısa sürede hayatını kaybetme riski altında.

4 milyon Somalilinin açlıkla savaştığı ülkede, Somali’nin güneyinde El Kaide bağlantılı El Şebab örgütünün kontrolündeki beş bölgede resmen açlık ilan edilmiş durumda. El Şebab örgütü yardımların ulaşmasına izin vermiyor. Güya kendini Müslüman diye tanımlayan bu örgüte, “bu mu Müslümanlık?” dememek elde deği. Keşke onlara, sizin yaptığınızın benzerini Mekke döneminde Müslümanlara azılı İslam düşmanı Müşrikler yapıyorlardı diye hatırlatılabilse…

20 yıl önce 17 Aralık 1991’de Zaman gazetesinde, “Afrikalının kursağına uzanan kirli eller” başlıklı yazı kaleme almıştım. Afrika’da şu an milyonları tehdit eden açlığın nedenlerinden biri son 60 yılın en ağır kuraklığı olsa da, Afrika’da her şey coğrafya ve tabiat kaynaklı değil.

Diyanet İşler Başkanı Prof. Dr. Mehmet Görmez bu konuda çok çarpıcı bir tespitte bulundu ve “Afrika’daki açlığın nedeni küresel açgözlülüktür” dedi.

20 yıl evvel kaleme aldığım “Afrikalının kursağına uzanan kirli eller” başlıklı yazıda, “Dışarıya gıda maddeleri ihraç eden afrika ülkeleri neden açlık çekiyor?” sorusuna cevap aramıştım.

Herşey onların gelmesiyle başladı…

Batılıların Afrika’ya gelişinden önce bu bölge insanları huzur içinde yaşıyorlardı. Coğrafi Keşifler’den sonra Amerika’nın keşfedilmesiyle, bu yeni dünyanın zengin maden yataklarında çalıştırılmak üzere insan işgücüne ihtiyaç duyuldu. İşte Afrika’nın dramatik hayatı o günden sonra başladı. Üç asır devam eden insan ticaretiyle tam bir köle pazarına dönen bu koca kıtada 200 milyona yakın Afrikalı Amerika ve Avrupa’ya götürüldü. Afrika’nın balta girmemiş ormanlarında bu kıta  insanları adeta elleri kolları bağlı kaldı. Eli iş tutan insanların sayısının  azalmasından  dolayı bölgeyi işgal etmek kolaylaştı. Akbabalar gibi Afrikalı’nın başına üşüşen Batılı ülkeler, asırlarca bu kıtayı sömürdüler.

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Afrika ülkelerine bağımsızlıklarını veren Batılı ülkeler, bir başka zihniyetin temelini atarak bu kıtadan ayrıldılar. Bir zamanlar kanını kuruttukları bu insanların bu defada alın terlerini istismara başladılar.

Görünüşte toprağı üzerinde özgür olan Afrika insanı, bir kez daha zalim dünyanın oyununa geldi. Bu şöyle oldu:

Avrupalılar Afrika tarımını tek tipleşmeye zorladılar. Bu kıtada üretilen ürünler Avrupa kıtasına ihraç edilmek ve bu pazarın ihtiyacını karşılamak için ayarlandı. Buna göre, Nijerya pamuk üretimi için ayrılırken, Uganda kahve, Senegal yerfıstığı üretmeye zorlandı. Köylüler ağır vergi yükü altında bırakılarak Batı pazarlarında para eden bu ürünleri ekmeye bir bakıma mecbur bırakıldılar.

Meselâ Fransız sömürgesi olan Mali’de 1930’larda 5 kg. pamuk yetiştirdiğinde vergi yükünden kurtulan vatandaş, 1960’larda 40 kg. 1970’deki korkunç kıtlıkta 48 kg. pamuk üretmeye mecbur bırakıldı. Yani vergi yükü 40 yıl içinde 9 katına ulaştı.

Köylüler kendilerine biçilen ağır vergi yükünün altından kalkmak için ticarî ürün yetiştirmek zorunda kaldılar. Batılılar’ın kendi sanayi çarklarını işletmek üzere başlattıkları bu yöntem Afrika insanının kendi ihtiyacını karşılamak üzere yapageldiği geleneksel tarım anlayışını yıktı.

Yerli işbirlikçi zalimler…

Batı güdümündeki Afrikalı devlet adamları, Batı pazarlarında ihtiyacı duyulan sanayi ürünlerine kilo başına daha fazla para vermek suretiyle ülke insanlarını bu tür mahsülleri ekmeye mecbur bıraktılar. Önceleri ziraî aletler ve gübre ucuz kredilerle Afrika insanına verildi. Sanayi mahsülünü ekmeye cazip kılacak fiyatlar bu ürünlere verilerek teşvik edildi. Halk tarlalarını bu ürünlere ekmek üzere hazırladı. Ucuz krediler kullanılarak büyük bir hevese işe koyuldu.

Büyük umutlarla tarlarını Batılı pazarlara hazırlayan Afrikalılar, neticede arzu edilen kârı elde demediler. İş geri dönülemeyecek noktaya geldikten sonra, Batılı büyük şirketler ürünlere çok düşük düzeyde ücret ödemeye başladılar.

Zamanla oynanan oyunun farkında varılsa da, Afrika insanı geriye dönemedi. Aldığı kredilerin borçlarını ödeyebilmek için, para eden ürünleri ekmeye daha fazla muhtaç hale geldi.

Bunun yanında Batılı ülkeler, kendilerine bağımlı hale gelen bu insanlara verdikleri ziraî alet ve gübre fiyatlarını da artırdılar. Afrika insanı çok çalışan fakat hiç kazanamayan bir fasit daireye mahkum edildi. Topraklarını kredi veren kurum veya kuruluşlara kaptırma tehlikesiyle karşı karşıya kaldılar.

Afrika ülkelerinin Batılı pazarlarına olan bağımlılığı bu ülkelere Batılı endüstrisinin ihtiyacı olan ürünleri üretmeye, kendi ihtiyaçları olan ürünleri de dışardan almaya zorladı. Afrika insanı, çok ucuz emekle elde edebileceği ihtiyacı olan ürünlere, büyük paralar ödemek suretiyle dışarıdan almaya mecbur bırakıldı.

Benzer bir sürece Türkiye 2001 krizininn ardından sokulmak istendi. Ülkenin batışını fırsat bilen Batılı ülkeler, Türkiye’ye verdikleri cüzi krediler karşılığında, Kemal Derviş yasaları olarak bilinen ve  Türk tarımını nasıl küresel sisteme entegre etmeye matuf kanunlar çıkmasını sağladılar. Tütün ve şekerpancarı eken üreticiler mahvedildi.  Ekilmeyen arazi başına devlet para vermeye başladı. Buğday ve canlı hayvan ithal etmek zorunda kalan ülke olduk. Türkiye az da olsa sanayileşmemiş olsaydı, Afrika kadar olmasa da, durumumuz çok da içaçıcı olmazdı.

Yazı daha da uzasın istemem. Konuya daha derinlikli olarak bir sonraki yazıda temas etmeyi sürdüreceğiz.

Prof. Dr. Osman ÖZSOY ;haber7

İlahiyat profesörü Yaşar Nuri Öztürk’ün teravih namazıyla ilgili sözleri tepki çekti. Haber7 yazarı Senai Demirci, Öztürk’ün sözlerine kinayeli cevap verdi.

‘İslam’da teravih diye bir namaz yok. Peygamberimizin bizzat yasakladığı bir şeydir, peygamberimizden sonra bu namazı koydular’ diyen Yaşar Nuri Öztürk’ün sözleri sosyal medyada muhafazakar yazarlar ve tarafından eleştiri konusu oldu..

Haber7 yazarlarından Senai Demirci de twitter hesabından Öztürk’ün bu sözlerine ilginç bir yanıt verdi.

‘Bence haklı Yaşar Nuri Hoca: Ben teravih namazı olsam ve Yaşar Nuri Hoca kapımı çalsa “Yokum!” derim’ diyen Demirci, teravih namazının güzelliklerini twitter takipçileriyle paylaştı.

İşte Demirci’nin teravih namazıyla ilgili sözleri:

-teravih 20 rekatı en hızlı kılma yarışıysa, ben teravih olsam ben de “sayım suyum yok” derim.

-Teravih, namazda olmanın ayrıcalığına Rabbinin sözünü okuma ayrıcalığını katmaktır: iki güzeli bir araya getirmektir. Rahattır, rahatlatır..

-En güzel teravih yaz bahçesinde kılınan, iki rekatta bir okunan ayetler üzerine muhabbet edilendir. Rahattır, rahatlatır.

-Teravihte Rab kullarla sohbet eder; kullar da mahcubiyetle ruküya gider, hayretle secde eder. Rahatlıktır, rahatlatır.

-Teravih yok diyenlere inat, teravihte var olup, teravihi hücrelerimizce var kılmalıyız. Bize düşen bu.

haber7